Emancipatie is ook een taak van de gemeenten

De Rijksoverheid schrijft op hun website dat men veelal denkt dat het goed gaat met onze vrouwenemancipatie. Toch lopen wij achter op veel landen. Sterker nog: we zijn zelfs gezakt op de wereldwijde ladder van emancipatie.
Vrouwen worden nog steeds minder betaald dan mannen in gelijke functies, vrouwen zorgen nog steeds vaker voor het gezin dan mannen en ook de zorg is vooral toegespitst op mannen. Zo krijgen vrouwen vaker een verkeerde diagnose en/of verkeerde medicijnen.

Ook op gemeentelijk niveau gaat het niet best met emancipatie. Het komt ook door het feit dat veel gemeenten nu inzetten op een inclusieve samenleving waarbij er veel aandacht is voor de LHBTQI gemeenschap. En ook al moet daar aandacht voor zijn; het zorgt er wel voor dat de aandacht op rechten van meisjes en vrouwen ietwat in het gedrang komt. Echter, het is essentieel om te erkennen dat specifieke uitdagingen en ongelijkheden waarmee vrouwen geconfronteerd worden, niet uit het oog mogen worden verloren. Het streven naar inclusiviteit mag niet leiden tot het verwaarlozen van de specifieke behoeften en strijd van vrouwen.

Platform Internationale Vrouwendag pleit voor emancipatiebeleid in elke gemeente

Want emancipatie is ook taak van gemeenten. En er is een tijd geweest dat heel veel gemeenten specifiek beleid hadden op meisjes en vrouwen. Vandaag de dag zijn er nog slechts enkele gemeenten die beleid voor vrouwenemancipatie hanteren. Bijvoorbeeld Rotterdam.

Binnen het beleid dient dan ook aan dacht te zijn voor de mannen. Stimuleren maatregelen zodat mannen vaker parttime kunnen en mogen gaan werken. Afspraken met werkgevers binnen de gemeente kunnen daar aan bijdragen. Wat ook lokaal mogelijk is, zijn bijvoorbeeld opvanglocaties bij bedrijven, het stimuleren van leerlingen op het voortgezet onderwijs om niet te gaan voor genderbevestigende toekomst en bewustwordings campagnes die helder maken dat meisjes en vrouwen gelijkwaardig zijn.  Juist met de komst van veel arbeidsmigranten, vluchtelingen en mensen van buiten Nederland is het van uitermate belang om iedereen te laten zien dat binnen de gemeente geen onderscheid wordt gemaakt op basis van gender. Iets wat in veel landen nog wel het geval is.

Waar ook aandacht voor dient te zijn is de veiligheid van meisjes en vrouwen binnen een gemeente. Dat kan varieren van speciale parkeerplaatsen dichtbij de ingang van een pand, betere openbare verlichting op die plekken waar vrouwen zich mogelijk meer onveilig voelen in de avond. Oplossingen voor geweld achter de voordeur door meer aandacht te geven aan dit onderwerp, te overleggen met politie en tije zorgen dat de vrouw als slachtoffer kan blijven wonen en de dader elders onderbrengen voor langere tijd. Daarnaast een campagne voor alle inwoners om allert te blijven als het gaat om huiselijk en/of eergerelateerd geweld.

Gemeenten kunnen in samenwerking met lokale vrouwenorganisaties stappen zetten richting een praktisch uitvoerbare agenda als het gaat om beleid op vrouwenemancipatie.

Kortom, er is genoeg te doen voor gemeenten! Emancipatie is ook taak van de gemeenten!