Fragiele vrijheid van vrouwen
Afgelopen weken ging het in het nieuws regelmatig over de rechten van vrouwen in Afghanistan. Zij mogen hun stem niet meer gebruiken in het openbaar. Een schril contrast met jaren geleden toen vrouwen daar flaneerden in mooie kleding, naar school gingen en echte vrijheid kenden.
Ook in Amerika staan de rechten van de vrouw ernstig onder druk nu op veel plekken abortus een strafbaar feit is en vrouwen hiervoor zelfs de doodstraf kunnen krijgen. En niet alleen abortus maar ook het gebruik van anticonceptie is een zorg die dagelijks wordt ervaren door vrouwen. Dit leidt tot vreselijke situaties en er zijn zelfs vrouwen overleden doordat zij geen abortus mogen laten plegen of artsen dit niet durven. Rechten die worden ontnomen door doorgaans mannen aangezien de politiek hierover beslist en uit het merendeel mannen bestaat. De vrijheid van vrouwen in deze landen is fragiel. Of geheel weggeslagen.
In een oogwenk kan het gedaan zijn met de vrijheid van vrouwen
En zo blijkt dat de fragiele vrijheid van vrouwen in een oogwenk kan omslaan in totaal geen vrijheid. En niet alleen daar, in Afghanistan of Amerika staan vrouwenrechten onder druk. In België mag je een abortus ondergaan tot 12 weken van je zwangerschap. Dan is het nog legaal. Terwijl in Nederland abortussen kunnen worden uitgevoerd tot 24 weken. Het abortusrecht in België wordt niet verruimd omdat politieke partijen liever macht willen dan zich in te zetten voor vrouwenrechten. Dus ook in landen nabij ons is de fragiele vrijheid van vrouwen een kwetsbaar iets.
Vrouwen vormen iets meer dan de helft van de totale wereldbevolking
Maar toch genieten zij nergens ter wereld dezelfde kansen als mannen en op veel plekken ook niet dezelfde rechten. Het is maar net hoe mannelijke leiders er mee omgaan. als het ze goed uitkomt, verkwanselen zij de vrouwenrechten om zo hun macht te behouden. Het ontbreekt hen aan totale interesse in vrouwenrechten en de fragiele vrijheid van vrouwen.
Misschien is het ook wel daarom dat vrouwen zich nog steeds niet veilig voelen. Niet buitenshuis en niet binnenshuis. Want het is verschrikkelijk als je je bedenkt dat vrouwen zich dagelijks moeten wapenen tegen de macht of dreiging van het andere geslacht. Soms komt de dreiging of het geweld niet van een politieke partij maar van een eigen partner. Vrouwen zijn dagelijks het slachtoffer van macht en geweld en door wet- en regelgeving ondanks dat vrouwen de helft van de wereldbevolking beslaan.
Elke dag opnieuw vrouwenrechten bevechten
Elke dag moeten wij vechten om onze vrouwenrechten te behouden. Onze voormoeders moeten niet voor niets hebben gestreden en het kan niet zo zijn dat het gevoel van macht meer waard is dan de vrijheid van vrouwen. Of de rechten van vrouwen. Niet in Afghanistan of Amerika maar ook in Nederland. Want, zoals wij al zeiden: het kan in een oogwenk gedaan zijn met onze rechten.
Internationale Vrouwendag is nog redelijk ver weg, maar zouden wij, gezien de situatie in de wereld als het gaat om de vrijheid van vrouwen, elke maand een Internationale Vrouwendag moeten hebben?
Waarin wij ons verzetten tegen de ongelijke macht, tegen het zinloze geweld van vrouwen? Want genoeg is genoeg.
