De macht van de zorgverzekeraar

‘Reconstructies na kanker worden standaard vergoed, behalve bij borstkanker. Zorgverzekeraars keuren veel van de aanvragen voor het vergoeden van vervolgoperaties na een eerste reconstructie van geamputeerde borsten af’, zo kopt het NOS journaal

Vrouwen die te maken hebben gehad met een operatie na borstkanker, hebben vaak last van pijn en soms kan een hersteloperatie soelaas bieden.
Maar dat gaat niet zomaar want zorgverzekeraars keuren dergelijke operaties vaak af.

Criteria voor een hersteloperatie

Criteria voor een, in onze ogen noodzakelijke operatie, worden opgesteld door de zorgverzekeraar zelf. En die criteria zijn soms bizar.
Is het bijvoorbeeld zichtbaar door de kleding heen, waar zit de deuk of is het implantaat wel oke of lekt deze?
De beoordeling voor een operatie is zo streng dat veel vrouwen niet eens in aanmerking komen voor een operatie.
Volgens artsens klopt dit beleid niet want zorgverzekeraars spreken en zien de patient niet eens.

Operaties bij mannen altijd goedgekeurd

Het wordt nog vreemder want wanneer een man te maken heeft gehad met bijvoorbeeld peniskanker wordt door zorgverzekeraars nergens over gepraat. Zij krijgen elke operatie die nodig is gewoon vergoed. Geen vragen, geen criteria, niets. En daarmee kunnen wij stellen dat er hier sprake is van rechtsongelijkheid.

Zorgverzekeraars gaan in gesprek

Naar aanleiding van de uitzending van het journaal gaan zorgverzekeraars nu in gesprek met artsen. Wij hopen dat vrouwen dezelfde rechten zullen krijgen als mannen met kanker.

 

terug naar home

 

De noodzaak van tepelhoftatoeages na borstreconstructie

borst voor

17 oktober 2023

Een pleidooi voor verandering vergoedbaarheid borstreconstructie en medische tatoeage

In dit blog sta ik stil bij een diepgeworteld probleem in de zorg voor vrouwen die een borstreconstructie na borstkanker ondergaan. Jaarlijks krijgen zo’n 17.000 vrouwen de diagnose borstkanker, waarvan ongeveer 6.000 vrouwen een borstreconstructie ondergaan, maar slechts een klein percentage ontvangt de benodigde medische tatoeage, de tepeltatoeage. Dit blog begint in de wereld van permanente make-up en medische tatoeage, waar ik als expert dagelijks geconfronteerd word met het leed dat dit tekort aan zorg veroorzaakt. De reden dat ik dit schrijf? Heel eenvoudig, door het nieuws wat mij laatst trof: Reconstructie na kanker standaard vergoed, behalve bij borstkanker. Lees je mee?

De pijn van ontbrekende tepel

Bij een borstreconstructie wordt niet altijd evenveel aandacht besteed aan het afronden van het proces van de borstreconstructie met een tepelhoftatoeage. Landelijk gezien krijgt slechts 25% van de vrouwen een borstreconstructie in hun zorgtraject aangeboden. Daar zou een tepeltatoeage standaard bij moeten horen. Dat is niet het geval. Die tepel weer terug brengen met permanente kleur, gebeurt nog minder vaak dan die 25% die wel een borstreconstructie ondergaan. In het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis (AVL) ligt dit percentage op 77%. Dit geldt ook voor bijvoorbeeld het specialistische ziekenhuis Alexander Monro, daar is het percentage ook hoger.

Waarom 77% de tepeltatoeage mis loopt

Volgens het AVL is dit verschil ontstaan door de manier waarop aan deze vrouwen de zorg wordt uitgelegd. Maar wat gebeurt er met de vrouwen die deze zorg niet krijgen? De gevolgen van een borstamputatie zijn schrijnend, en dat is iets wat ik maar al te goed zie in mijn praktijk Permanent Mooi Den Bosch. Ik zorg voor de ‘kers op de taart‘ bij vrouwen die bekend zijn met deze oplossing. Ik teken de ontbrekende tepel terug met specialistische permanente make-up.

De vergeten tepeltatoeage

Een tepeltatoeage is vaak een vergeten onderdeel van de ziekenhuiszorg voor vrouwen met een borstreconstructie. De statistieken over hoe vaak deze tatoeages worden uitgevoerd, worden niet eens bijgehouden. Het vak medisch tatoeëren heeft geen DBC-code of andere code waardoor het in aanmerking komt voor een vergoeding. Het ziekenhuis gaat er vaak vanuit dat plastisch chirurgen of ander personeel deze taak op zich nemen. En dat vormt de kern van het probleem.

Probleem lokale ziekenhuizen

Het probleem doet zich met name voor bij vrouwen die een borstreconstructie hebben ondergaan in lokale ziekenhuizen in Nederland. De borstreconstructie wordt wel goed gedaan en afgerond, mij gaat het om dit laatste stuk. De tepeltatoeage. In de lokale ziekenhuizen blijkt het vaak lastig om het laatste stukje van de borstreconstructie te voltooien. Dit komt doordat:

  • het ziekenhuis heeft meestal te weinig tepeltatoeages om er iemand voor aan te nemen
  • het ziekenhuis wordt niet verplicht vanuit de zorgverzekeraar om zowel de reconstructie als de tepeltatoeage uit te voeren
  • de tepeltatoeage wordt helaas alleen gezien als een service in plaats van onderdeel van het behandeltraject
  • bovendien wordt personeel van het ziekenhuis opgeleid om een tepeltatoeage te zetten. Dit zijn vaak opleidingen van 3 dagen. Wat absoluut onvoldoende is om dit vak onder de knie te krijgen en het vak goed te beheersen.

 

Het zoekplaatje voor patiënten

Het trieste gevolg is dat patiënten, de man of vrouw die net borstkanker achter de rug heeft vaak aan hun lot worden overgelaten om zelf een oplossing te vinden. Zoek je in Google naar medische tatoeage, tepelhoftatoeage of inkleuren littekens? Uiteraard vind je een aantal mogelijkheden van medische tatoeëerders. Alleen kunnen zij niet factureren met een DBC code. Deze DBC’s staan voor alle mogelijke diagnosen, behandelingen en de kosten daarvan. Zorgverleners registreren de diagnose, behandeling en kosten in een zogenaamde Diagnose Behandel Combinatie (DBC).

Dus de gevonden medische tatoeëerders kunnen wel de tepelhoftatoeage zetten, maar die wordt niet vergoed. Er is geen DBC code, omdat verzekeraars veronderstellen dat deze zorg wordt uitgevoerd in het ziekenhuis. Niet dus… zo blijkt.

Dit geeft heel veel stress bij patiënten, wat het herstel niet ten goed komt. De stress zit niet alleen bij de patiënt, ook in de uitvoering als bij vergoedingen van verzekeraars.

Mijn pleidooi, meer inclusieve en begripvolle zorg

Vrouwen moeten strijden om iets wat als een vanzelfsprekend onderdeel van hun zorg zou moeten zijn. En dan doel ik op, zoals ik eerder schreef: ‘kers op de taart’. Juist na een langdurig proces van ziek zijn, borstkanker hebben en herstellen, met tot slot de borstreconstructie. Hoewel verzekeraars psychische zorg vergoeden voor het verlies van een borst, wordt de tepeltatoeage op dat moment gezien als cosmetisch en niet meer noodzakelijk.

Mijn voorstel is om verzekeraars te verplichten om ziekenhuizen te laten kiezen voor een borstreconstructie MET een tepeltatoeage. Het zou niet meer optioneel mogen zijn, maar een verplicht onderdeel van de zorg.

Verplichting voor ziekenhuizen

Die verplichting voor ziekenhuizen zou ook moeten worden ondersteund door een aantal andere zaken zoals:

  • een registratie van het aantal tepeltatoeages
  • een erkende opleiding voor medische tatoeëerders
  • en betrokkenheid vanuit de kunst en cosmetische beroepen

Mijn voorstel zoals zou een belangrijke stap zijn naar een meer inclusieve en begripvolle zorg voor vrouwen die borstkanker hebben overwonnen. Het nieuwsbericht van de NOS over vergoeding borstreconstructie heeft stof doen opwaaien bij de zorgverleners en verzekeraars. Het is een voordeel dat dit nieuws is verspreid, want het gesprek ik op gang gekomen.

Het is de hoogste tijd om ons in te zetten voor een verandering. Wij moeten ervoor zorgen dat elke vrouw (en man) die borstkanker overwint, de volledige zorg krijgt die hij of zij verdient. Dat betekent een borstreconstructie en zeker ook de medische tatoeage ofwel de tepelhoftatoeage. Dat is allerlaatste stap in het helingsproces en het herstel van hun zelfvertrouwen, ‘de kers op de taart, 

Meer weten over medische tatoeage? Klik dan hier

c2789e12 9f3e 4d3d a0cc eb973c534ef7