Vrouwenhaat
Zoals iedereen heeft kunnen lezen gaat Engeland nu echt actie ondernemen op vrouwenhaat.
Vrouwenhaat zal binnenkort als ideologisch extremisme worden behandeld en wij vinden dat bijzonder goed nieuws want deze vorm van haat is een bedreiging voor de democratie.
Engeland heeft al eerder aandacht gevraagd voor dit probleem, Politiechef Mark Rowley is van mening dat het behandeld zou moeten worden als een bedreiging voor den nationale veiligheid zoals zij dat ook doen met georganiseerde misdaad en terrorisme.
Reacties op plannen om vrouwenhaat tegen te gaan
De actie van de Engelse overheid maakt veel los, met name bij mannen. Wij maakten een verzameling van reacties die wij hier en daar hebben opgevangen.
Zo reageerde een man met: “Dus het openhouden van de deur voor een vrouw kan straks leiden tot gearresteerd worden onder de noemer terrorisme?”
Een andere man, die tijdens een radiouitzending reageerde was van mening dat de macht door de overheid nu wel op een vreemde manier werd ingezet door vrouwenhaat aan te pakken. Hij noemde als voorbeeld dat mannen straks opgepakt zouden kunnen worden omdat ze de telefoonrekening niet betaald hebben. Hij vindt dat mannen, in het algemeen, op deze manier vervolgd zouden kunnen worden.
Andere reacties die wij voorbij zagen komen waren onder één van, wederom een man, die van mening was dat door dit komend beleid mannen geen man meer zijn.
Redenen waarom mannen zich fel verzetten tegen dit beleid
Verlies van privileges en macht
Een belangrijke onderliggende reden is het verlies van privileges en machtsposities. Patriarchale systemen hebben historisch gezien mannen bevoordeeld in bijna alle aspecten van het leven, van werk en politiek tot sociale rollen. Het erkennen van vrouwenhaat als ideologisch extremisme ondermijnt deze machtsstructuren. Veel mannen voelen zich bedreigd omdat ze vrezen dat ze hun traditionele dominantie en privileges kwijt zullen raken. Dit gevoel van bedreiging kan leiden tot defensieve of agressieve reacties.
Angst voor criminalisering
Veel mannen zijn bang dat het criminaliseren van vrouwenhaat als ideologisch extremisme zal leiden tot een brede criminalisering van hun gedrag. Er is een vrees dat wat eerder als ‘onschuldig’ werd beschouwd, zoals grove grappen, seksuele toespelingen of zelfs traditionele rolpatronen, nu zal worden gezien als extremisme. Dit kan leiden tot angst voor vervolging en juridische gevolgen, wat veel weerstand oproept.
Een voorbeeld hiervan is de weerstand die vaak ontstaat bij campagnes tegen seksuele intimidatie, zoals de #MeToo-beweging. Veel mannen zien dergelijke initiatieven als een aanval op hun vrijheid van meningsuiting en gedrag, wat kan leiden tot fel verzet.
Reactie vanuit anti-feministische bewegingen
Er zijn georganiseerde bewegingen die zich verzetten tegen feminisme, zoals de zogenaamde “Men’s Rights Activists” (MRA) en de “Incel”-gemeenschap. Deze groepen hebben vrouwenhaat vaak als kern van hun ideologie. Het voorstel om vrouwenhaat te behandelen als ideologisch extremisme wordt door deze groepen gezien als een directe aanval op hun wereldbeeld. Ze verzetten zich fel omdat ze zichzelf beschouwen als slachtoffers van een feministische overheersing die volgens hen hun rechten en vrijheden bedreigt.
Een voorbeeld is de Incel-beweging (involuntary celibates), waarin mannen vrouwen de schuld geven van hun seksuele frustraties en mislukte relaties. In sommige gevallen heeft deze ideologie geleid tot geweld en moorden, zoals bij de aanval door Elliot Rodger in 2014 in Californië, waarbij zes mensen werden gedood.
Gebrek aan begrip voor de impact van vrouwenhaat
Sommige mannen kunnen de ernst van vrouwenhaat simpelweg niet begrijpen of erkennen, omdat ze niet direct de negatieve effecten ervan ervaren. Vrouwenhaat wordt vaak gezien als een probleem dat ver weg staat van hun dagelijkse realiteit. Hierdoor kan het voorstel om dit te behandelen als extremisme worden ervaren als overdreven of onnodig.
Wat te doen in Nederland aan vrouwenhaat
In Nederland zijn enkele organisaties die bijzonder veel kennis en ervaring hebben met vrouwenhaat en femicide.Toch doet de landelijke overheid te weinig om het probleem serieus te nemen. Het zou de overheid sieren om een voorbeeld te gaan nemen aan Engeland.
Een groep van nabestaanden van vermoorde vrouwen, vanwege deze vrouwenhaat, heeft een actieplan opgesteld. Wij weten niet of dit actieplan al is aangeboden aan de Nederlandse overheid maar er staan waardevolle tips in.
Wij blijven van mening dat als vrouwen zich massaal gaan verenigingen en structureel actie voeren om aandacht te geven aan vrouwenhaat, de kans groter is dat onze overheid hier iets mee gaat doen.
